جایگاه هاشمی و مواضع او
آقای هاشمی را می توان در 3 ماهه گذشته سیاستمداری دانست که بیشترین توجهات به سوی او معطوف بوده است و این در حالیست که در این مدت کمترین حضور و واکنش را از خود نشان داده است. این امر شاهدی بر این ادعاست که در حکومت جمهوری اسلامی مهمترین و تاثیرگذارترین و در عین حال پیچیده ترین شخصیت سیاسی اقای هاشمی است. اما با کمی درنگ و درکنار هم نهادن برخی از شواهد میتوان به چند نتیجه رسید:
1-آقای هاشمی شفاف ترین و مشخص ترین موضع خود را زمانی بیان نمود که احمدی نژاد در مناظره های انتخاباتی به شخص ایشان و خانواده او حمله نمود.(منظور نامه آقای هاشمی به رهبری قبل از 22 خرداد ماه است.)
2-دومین واکنش ایشان که کمتر در آن نشانی از شفافیت و صراحت کلام یافت میشود زمانی اتفاق افتاد که تظاهرات و اعتراضات تا پشت دربهای دانشگاه تهران ( محل اقامه نماز جمعه) پیش رفته است.
3-به غیر از موارد مذکور در دو نوبت دیگر ایشان را می توان مشاهده کرد که نه نشانی از تهمت و افترا جناح حاکم و نه فشاری از سوی جناح معترض بر ایشان وارد شده است. سخنرانی در مجمع تشخیص مصلحت و حضور در نماز عید فطر که در هر دو مورد نشان از حمایت و پیروی از مقام رهبری است.
4-آقای هاشمی را بسیاری تا این اواخر سمبلی از نظام جمهوری اسلامی می دانستند که گواه آن هم سوابق و هم موضع گیری های ایشان در جهت حفظ نظام از سوی ایشان است.
5-اگر یکی از نمادهای بارز دمکراسی را شفافیت در موضع گیری و سیاستهای اتخاذ شده از سوی اشخاص و نهادها بدانیم که بالطبع هر چه از شفافیت آن کاسته شود میزان تمایلات دمکراتیک شخص و یا نهاد کمتر میشود ؛ خواستگاه آقای هاشمی (مرد سیاستهای پشت پرده) چه خواهد بود؟
6-در کارزار گذار به دمکراسی بسته به میزان نیرو و قدرت طرفین، نتایج بدست آمده می تواند به سود یا زیان هر کدام از دو سوی مجادله تغییر یابد. دیکتاتوری محض و یا دمکراسیِ بیشتر، دو سمت نهایی این ماجراست که گویا هیچ یک از آنها مد نظر آقای هاشمی نیست و سکون در حالت فعلی و ادامه روند 30 سال گذشته مناسب ترین گزینه وی است.
خلاصه و نتیجه:
1-اصولا عکس العمل هاشمی در قبال منافع خود و خانواده ایشان است.
2-حمایتی که از جنبش سبز بصورت مبهم و کلی از سوی ایشان دیده ایم نشان از دو چیز دارد: الف- عدم شفافیت که عدم تمایل ایشان به دمکراسی را اثبات میکند
ب- اصولا تا زمان براورده شدن اهداف خانوادگی هسو با جنبش سبز میباشد.
3-ایشان سکون در وضعیت 30 ساله را بر هر تغییری ترجیح میدهد.
4- از آنجایی که منفعت طلبی را در موضع گیری آقای هاشمی میتوان دید ،همراهی وی با موج سبز نشانه خطر ناکی است که فرصت موج سواری را در اختیار او می گذارد.
5-با توجه به حضور دائمی هاشمی در صحنه سیاست ایران ، ایجاد فشار بیشتر از سوی جنبش سبز موجب تمایل وی به حرکتهای دمکراتیک ترو موضع گیری شفاف تری میشود که خود نیز عامل تسریع در بر آورده شدن مطالبات دمکراتیک است.
6-جنبش سبزبا تداوم هوشیاری، خود را از اتکا به اشخاص قدرتمند و سیاستمدارانی که امکان انحراف، دلسردی و شکست را ایجاد می کنند، دور نگه داشته و چون سیل خروشان تمامی آنها را ناچار به همراهی با خود خواهد کرد.
آقای هاشمی را می توان در 3 ماهه گذشته سیاستمداری دانست که بیشترین توجهات به سوی او معطوف بوده است و این در حالیست که در این مدت کمترین حضور و واکنش را از خود نشان داده است. این امر شاهدی بر این ادعاست که در حکومت جمهوری اسلامی مهمترین و تاثیرگذارترین و در عین حال پیچیده ترین شخصیت سیاسی اقای هاشمی است. اما با کمی درنگ و درکنار هم نهادن برخی از شواهد میتوان به چند نتیجه رسید:
1-آقای هاشمی شفاف ترین و مشخص ترین موضع خود را زمانی بیان نمود که احمدی نژاد در مناظره های انتخاباتی به شخص ایشان و خانواده او حمله نمود.(منظور نامه آقای هاشمی به رهبری قبل از 22 خرداد ماه است.)
2-دومین واکنش ایشان که کمتر در آن نشانی از شفافیت و صراحت کلام یافت میشود زمانی اتفاق افتاد که تظاهرات و اعتراضات تا پشت دربهای دانشگاه تهران ( محل اقامه نماز جمعه) پیش رفته است.
3-به غیر از موارد مذکور در دو نوبت دیگر ایشان را می توان مشاهده کرد که نه نشانی از تهمت و افترا جناح حاکم و نه فشاری از سوی جناح معترض بر ایشان وارد شده است. سخنرانی در مجمع تشخیص مصلحت و حضور در نماز عید فطر که در هر دو مورد نشان از حمایت و پیروی از مقام رهبری است.
4-آقای هاشمی را بسیاری تا این اواخر سمبلی از نظام جمهوری اسلامی می دانستند که گواه آن هم سوابق و هم موضع گیری های ایشان در جهت حفظ نظام از سوی ایشان است.
5-اگر یکی از نمادهای بارز دمکراسی را شفافیت در موضع گیری و سیاستهای اتخاذ شده از سوی اشخاص و نهادها بدانیم که بالطبع هر چه از شفافیت آن کاسته شود میزان تمایلات دمکراتیک شخص و یا نهاد کمتر میشود ؛ خواستگاه آقای هاشمی (مرد سیاستهای پشت پرده) چه خواهد بود؟
6-در کارزار گذار به دمکراسی بسته به میزان نیرو و قدرت طرفین، نتایج بدست آمده می تواند به سود یا زیان هر کدام از دو سوی مجادله تغییر یابد. دیکتاتوری محض و یا دمکراسیِ بیشتر، دو سمت نهایی این ماجراست که گویا هیچ یک از آنها مد نظر آقای هاشمی نیست و سکون در حالت فعلی و ادامه روند 30 سال گذشته مناسب ترین گزینه وی است.
خلاصه و نتیجه:
1-اصولا عکس العمل هاشمی در قبال منافع خود و خانواده ایشان است.
2-حمایتی که از جنبش سبز بصورت مبهم و کلی از سوی ایشان دیده ایم نشان از دو چیز دارد: الف- عدم شفافیت که عدم تمایل ایشان به دمکراسی را اثبات میکند
ب- اصولا تا زمان براورده شدن اهداف خانوادگی هسو با جنبش سبز میباشد.
3-ایشان سکون در وضعیت 30 ساله را بر هر تغییری ترجیح میدهد.
4- از آنجایی که منفعت طلبی را در موضع گیری آقای هاشمی میتوان دید ،همراهی وی با موج سبز نشانه خطر ناکی است که فرصت موج سواری را در اختیار او می گذارد.
5-با توجه به حضور دائمی هاشمی در صحنه سیاست ایران ، ایجاد فشار بیشتر از سوی جنبش سبز موجب تمایل وی به حرکتهای دمکراتیک ترو موضع گیری شفاف تری میشود که خود نیز عامل تسریع در بر آورده شدن مطالبات دمکراتیک است.
6-جنبش سبزبا تداوم هوشیاری، خود را از اتکا به اشخاص قدرتمند و سیاستمدارانی که امکان انحراف، دلسردی و شکست را ایجاد می کنند، دور نگه داشته و چون سیل خروشان تمامی آنها را ناچار به همراهی با خود خواهد کرد.
No comments:
Post a Comment